We zijn weer terug in Aspe op de camperplaats die nu officieel Los Vecinos heet. Hier zijn we pas ook al ruim elf dagen geweest en nu gaan we hier passen op de hond, de kippen en het huis. Weer een keer iets anders!

Toon de hond en de twee kippen, Mevrouw Zwart en Sneeuwwitje vallen de komende negen dagen onder onze hoede.

We verblijven in de camper in plaats van in het huis. Voortent eraan, petroleumkachel erin en klaar. We mogen gebruik maken van hun auto dus kunnen we extra steden, dorpen en andere plekken gaan bezoeken.

We besluiten naast bezoekjes te doen in de omgeving, ook wat werkzaamheden te verrichten op het terrein. Bladeren en tuinafval opruimen, het dak van de oude hondenhokken schoonvegen, de buitenaanrecht netjes maken, rondom het zwembad opruimen. Aankomende zaterdag komen er gasten met de camper dus is het fijn als alles er netjes uitziet.

Het aanzicht is toch prettig voor als er nieuwe gasten komen. Dat alles nog niet tiptop in orde is, is geen probleem. “Opgeruimd staat netjes” is nog altijd een gezegde met een kern van waarheid erin.

We doen elke dag iets en daarna gaan we weer wat leuks ondernemen, zoals met de auto naar Allicante, Torrevieja of een gecoach in de omgeving.

Allicante

Het fijne is dat we gebruik mogen maken van de auto. Zo kunnen we een dagje een bezoek brengen aan Allicante, dat op dertig minuten rijden van Aspe ligt. We gaan dan naar de kust toe.

Hier in Spanje wordt uiteraard ook Kerst gevierd, zijn er ook kerstmarkten en kerststallen. Deze laatste in allerlei vormen en maten. Het gevoel is wel anders, omdat het hier gemiddeld 18 graden is en er geen vlokje sneeuw ligt. In Nederland ligt ook zelden sneeuw, maar wel koud. Spanje is voor zeventig procent Katholiek, dus Maria en Kerst worden ook uitgebreid gevierd.

Allicante is ook weer een grotere stad aan de kust, tussen Valencia en Torrevieja in. Weer geheel anders dan de andere plaatsen waar we zijn geweest. Met Venry gaan we te voet naar een oud fort boven de stad. Ik hoop op een prachtig uitzicht!

Het is een mooie wandeling helemaal tot bovenop het fort. Ik houd van uitzichten en van wandelen.

Het was weer een leuke dag, met wat geocachen, wandelen, hapje eten en mooie vergezichten. En de zon of course, die mag niet ontbreken!

Morgen dagje op de camperplaats en dan overmorgen een stuk lopen in de omgeving van Aspe en een geocach doen. Een rondje van dertien kilometer en een stuk de berg op. Heerlijk!

Dagje Geocachen

Het is een mooie omgeving waar we momenteel verblijven. De wegen zijn rustig, weinig verkeer, dus fijn met lopen. En het landschap hier blijft verbazen. Het enige wat me blijft verwonderen zijn de huizen van de bewoners, sommige woningen kun je haast niet meer beschouwen als een leefbaar huis. Dit zijn gewoon ruïnes of enkel de ruwbouw waarin mensen leven.

Dit keer ben ik een boek aan het lezen van Thierry Geerts over de Homo Digitalis. Dit gaat over het digitale tijdperk, het nieuwe industriële tijdperk, waarin we verkeren en de mens. Een interessant boek dat weer een hele andere visie geeft op de tijd waarin wij leven en de moderne digitale ontwikkelingen die zich uitrollen in de wereld en welke positieve kanten eraan zitten. Weer een keer wat anders dan het belichten van alle negatieve kanten van innovatie en vooruitgang.

Hij beschrijft dat we een aantal jaren geleden enorme dikke encyclopedieën hadden en andere informatieve boeken die ons alle informatie verschaften over het wereldtoneel. Inmiddels zijn er prachtige apps en websites die dit vervangen. Een van deze apps heet “Obsidentify”. Met deze app kun je foto’s maken van flora en fauna waarna je informatie krijgt over de plant, insect of boom. Niet alleen voor mijzelf handig, ook Venry vindt dit leuk. Er is nu een hele generatie die opgroeit met al deze digitale en technologische technieken en hier ook weer geheel anders mee omgaat dan bijvoorbeeld ikzelf.

Niet alleen leerzaam voor Venry, ook voor mijzelf. Een plant krijgt nu, naast dat het een plant is, ook een naam, onder welke groep planten hij valt, waar hij voorkomt, etc. Zo zijn er nog veel meer handige en leuke apps en andere digitale ontwikkelingen die zeker de moeite waard zijn.

Dit geldt bijvoorbeeld ook voor het geocachen, dit is ook een leuke app, die ervoor zorgt dat wandelen en ontdekken, niet alleen voor volwassenen, ook voor kinderen leuk wordt. En door het geocachen en de GPS kom je hierdoor op onverwachts mooie plekken terecht.

Van deze bovenstaande foto gaat het hart toch altijd sneller kloppen en doet ons denken aan de keren dat we naar Santiago de Compostela liepen. De eerste keer ik alleen in 1997 vanaf de Pyreneeën naar Santiago, de tweede keer met Miranda vanaf Nederland naar Santiago in 2001 en de derde keer in 2007 vanaf Sevilla (zuidspanje) naar Astorga, die aansluit op de route naar Santiago de Compostela. Dit is een typische markering als wegbewijzering.

Oude bekenden

Vandaag hadden we als plan een stuwmeer en een oud aquaduct vlakbij Aspe te bezoeken, toen ik op mijn telefoon in de Whatsapp een bericht zag van Peter. Peter en zijn vrouw Sonja hadden we ontmoet in Calpe en samen met hem had ik daar de berg beklommen. Ze waren nu in Torrevieja. Dat is slechts een kleine dertig minuten vanaf Aspe, waar wij zijn. Aangezien we een auto kunnen gebruiken, besloten we onze plannen om te gooien en hen te bezoeken.

Dus een half uur later zaten we in de auto op weg naar…..Torrevieja! Het weer is prima en een leuke wandeling met oude bekenden is altijd gezellig. Ook Sonja en Peter en de hond Milo vonden het leuk om ons weer te ontmoeten. We sprongen in de auto met zijn allen en reden naar het hart van het centrum!

Het was nu aanzienlijk drukker dan de laatste keer dat we hier waren met mijn oom en tante, die al veertien jaar in Torrevieja verblijven. Een belangrijke factor was dat vandaag de zon scheen en het minder fris was dan een paar weken terug.

Peter (of Ouwe Peer zoals we hem ook gekscherend noemen) en Sonja zijn ook voor langere tijd met de camper onderweg om in het zuiden te overwinteren en gewoon lekker op avontuur te zijn.

Nu kunnen wij wat vertellen over deze plaats, dankzij mijn oom en tante die ons hier een hoop hebben laten zien. De lengte van Torrevieja van 14 kilometer, de zoutmeren en de zoutwinning. De aanleg van een opvangreservoir voor overtollig regenwater, de oude spoorlijn die nu een fietspad is, het winkelcentrum en de wijken buiten het centrum.

Een leuke wandeling over de “dijk” oftewel de boulevard. Een ijsje eten en kraampjes kijken. En natuurlijk een beetje bijkletsen over van alles en nog wat.

We brengen nog even een bezoek aan de kerststal, die je niet kunt vergelijken met de kerststal in Nederland. Dit is meer een miniatuurdorp dat wordt aangelegd en waar je echt een beeld krijgt hoe het leven geweest zou kunnen zijn tweeduizend jaar geleden in Palestina, het huidige Israël.

Wat wordt de volgende bestemming?

Momenteel zitten we een beetje vast. We weten niet wat onze volgende bestemming gaat worden, gaan we door naar het zuiden richting Malaga en dan zo naar Portugal? Blijven we in deze omgeving? Het weer in Portugal is niet al te beste en dat geldt eigenlijk ook voor het zuiden van Spanje.

Patrick en Daphne, de mensen waarbij we op het huis passen, zijn inmiddels terug en over een dag of twee willen we verder reizen omdat we 13 december de camperplaats in Cartama hebben gereserveerd. Dit is bij een echtpaar met twee kinderen die ooit eens mee hebben gedaan aan “Ik vertrek”. Zij hebben daar een hele mooie camperplaats.

Ja, dat wordt het, we gaan richting het zuiden en dan rijden we door naar Portugal.

Nee, dat wordt het toch niet…

Het wordt iets héél anders. We gaan 16 december naar……….MAROKKO!! Niet met de camper, niet met de auto en niet op de fiets. We stappen in Malaga op de veerboot naar Melilla met de rugzak op de rug en gaan te voet!.

En eenmaal in Marokko zien we wel hoe we ons gaan verplaatsen, auto huren, trein, bus, te voet. Hotel, pension, appartement, jeugdherberg. Alles kan. De camper blijft in Aspe op de camperplaats. Daar staat hij goed. 16 januari halen we hem weer op.

Venry viert zijn 8ste verjaardag in Marokko!