Sacramento naar Las Vegas

We hebben Oakland en San Francisco weer achter ons gelaten en gaan nu richting onze volgende housesit in Placerville. Placerville is de “Hang”Town. Hier zetelde vroeger in de goudzoekerstijd het gerechtshof en werden criminele opgehangen. Vrij luguber en de vraag is ook hoe eerlijk deze processen waren. Voordat we in Placerville aankomen, blijven we eerst drie nachten in Sacramento.

In tegenstelling tot wat ik dacht blijkt Sacramento de hoofdstad van Californië te zijn en niet Los Angeles. Los Angeles is wel de tweede grootste stad van Amerika. Sacramento is ook een heel andere stad dan de andere steden die we geen gezien hebben. Veel mooie gebouwen en zeer weinig hoogbouw. De stad ligt aan de rivier Sacramento.

Met het weer hebben we echt geluk. Het is nog steeds droog en de zon schijnt lekker. We zitten in een motel aan de rand van Sacramento, maar de stad is lang niet zo groot als de andere steden en ook niet zo druk, we zijn dus zo in het centrum. Langs de rivier ligt de oude stad waarmee het ooit begonnen is.

Ook Sacramento is een Goldrushstad omdat hier in 1800 heel veel mensen naartoe trokken om goud te zoeken. De rivier die richting de Grote Oceaan loopt zorgt voor een goede transportweg wat bijdraagt aan de ontwikkeling van de stad. Wat wel opvalt is dat ook de armoede hier zeer groot is. Er liggen veel mensen op straat en er staan ook weer veel tentjes. Het is hier nog meer zichtbaar dan in de andere steden.

Na drie nachten is het tijd om richting Placerville te gaan. Hier hebben we een week lang een housesit voor mensen die zelf een week weg zijn en waar wij op de poes Peppa passen.

Placerville

Dit is de tweede housesit die we doen in de USA. Het is een enorm huis waar we een eigen slaapkamer en douche met bad hebben. Er is ook een hottube, waar we bijna elke dag even inzitten. Heerlijk. Het is ook een hele mooie manier van reizen. Het is gratis, beter dan een hotel en ook voor de bewoners is het fijn. Ze hebben een oppas voor hun diertjes en voor het huis.

De vorige housesit was passen op een klein konijntje van 11 jaar oud. Dit keer is het een poesje van twee jaar oud. Ze kan zelf het huis en uit en we moeten ervoor zorgen dat ze voldoende eten en drinken heeft. Ze lijkt precies op Rosie van uiterlijk en van karakter. Ze vindt het leuk om geborsteld te worden, even kort knuffelen en s’ avonds in bed bewegende tenen aan te vallen.

Met de huurauto zijn we erg blij, deze hebben 75 dagen gehuurd. We hebben er tot nu al veel profijt van gehad, want zo optimaal als het openbaar vervoer in Marokko is, is het hier zeker niet. De eerste bus vanaf hier is al drie kwartier lopen en komt niet elke tien minuten. Nu kunnen we lekker overal heen crossen.

Alle dorpjes hier zijn ontstaan door de zoektocht naar goud hier in de omgeving. Zoals je kunt zien, zijn zowat alle huisjes hier van hout gemaakt. De nieuwbouw wat we gezien hebben bestaat als grondlaag uit spaanplaat met isolatie en daaroverheen hout of een stenen muur ertegen aan. Het is nu ook wat begrijpelijker dat tijdens een orkaan of wervelstorm de huizen door de lucht vliegen of wegstromen tijdens een overstroming.

Hierboven is een museum met spulletjes uit de tijd van de goudzoekers. Het is hieraan dat deze dorpen hun bestaan te danken hebben.

Goudmijnmuseum Placerville

Met het weer hebben we tot nu toe ongelooflijk veel geluk. Het is nog steeds droog. Dat de zon niet schijnt is geen ramp.

Musea zijn hier niet echt goedkoop. We krijgen hier een mobiele telefoon in de hand gedrukt die als gids dient. De nummers in de mijngang geven de volgorde van de tekst aan. Een kwartier later staan we weer buiten en 35 Euro lichter. Het was niet de moeite waard. We waren er hier in Californië al achter dat een museum hier erg duur is. Voor Alcatraz bijvoorbeeld waren we 150 euro kwijt voor een toer van 2 uur. Dit hebben we dan ook niet gedaan.

Het was hard werken in de mijnen voor weinig geld. Alles ging naar de eigenaren van de mijn en niet naar het voetvolk. Het waren dagen van 12 uur en ging dag en nacht door. In een werkplaats stond een grote machine die de stenen fijn stampte en door middel van een kwikbad onder een zeef, werd het goud eruitgetrokken. Kwik is schijnbaar magnetisch voor goud. De stampmachine maakte zoveel herrie dat iemand binnen drie weken doof was.

Placerville oude centrum

Dit dorp of stadje werd vroeger Hangmans Place genoemd. Hier staat de beroemde Hangmans Tree, nou ja de naam zegt het al, mensen werden opgehangen. Inmiddels is het goud delven wel een beetje voorbij in deze omgeving en zijn er allerlei leuke woningen overgebleven en leuke straatjes.

Het huis waar we de housesit hebben ligt in een prachtig heuvelachtig en bosrijk gebied ongeveer 10 minuten bij Placerville vandaan.

We lopen ook even bij de Mels binnen. Dit is een echte Amerikaanse Diningroom zoals sommigen van ons die kennen uit Happy Days. Hier gaan we een hamburger en fish en chips eten. Op de meeste plekken kun je drinken onbeperkt bijvullen, zoals koffie, thee en frisdrank.

De historische straat zit vol leuke winkeltjes, restaurantjes en cafe’s.

Nee, boeken kopen we niet. We hebben een e-reader en kunnen het toch niet allemaal meenemen. En ja, het klopt dat een e-reader geen boek is, maar wel een bibliotheek in je broekzak. Met reizen is dit zeer comfortabel en praktisch.

Hierboven staat een soort bouwmarkt, maar dan een nog een ouderwetse met spullen tot aan het plafond. Er is zoveel te zien, je komt ogen te kort. Foto’s maken mocht eigenlijk niet, maar ik kon het niet laten.

Gevangenismuseum

Als laatste bezochten we nog het gevangenismuseum in Folsom. Dit zit ook vlakbij een van de grootste gevangenissen van Amerika. Ondanks dat het niet groot was, was het erg leuk om te zien. Er lag ook een boek met alle gevangenen die ophangen waren met de originele stroppen erbij. Venry vond het boek met de “criminelen” erin erg boeiend, vooral de jonge leeftijd die ze hadden. De jongste was 19 jaar. Mocht helaas geen foto’s maken.

Ook lag er een vitrine vol met allerlei wapens die gevangenen hadden gemaakt, van tandenborstels tot stukken bedmetaal. Het meest indrukwekkend was de creativiteit van de gevangenen. Sommigen waren echte kunstenaars. Een gevangene had van luciferhoutjes een hele werkende kermis gebouwd met een reuzenrad erbij van twee meter hoog.

In de gevangenis in Folsom heeft ook Johnny Cash opgetreden.

Housesit voorbij

Na 8 nachten zit de housesit er weer op. Venry heeft nog een paar keer met Lee kunnen spelen, de buurjongen van 5 jaar. Venry mist af en toe vriendjes en zegt dat hij ook wel weer in een huis wil wonen. Vooral dat laatste vind ik zelf een lastig stuk. Zelf moet ik niet meer denken aan wonen in een huis op een vaste plek en ik zou al helemaal niet weten waar. Venry zou wel in Marokko willen wonen, want daar is alles lekker goedkoop. Voorlopig nog even doorreizen.

Lake Tahoe

Het is weer tijd om te vertrekken richting Lake Tahoe en Las Vegas. Inmiddels zijn de wegen richting Lake Tahoe weer sneeuwvrij en kunnen we er met de auto gewoon naartoe. Dit is in de winter een skigebied en in de zomer recreatie voor zwemmers, etc. Lake Tahoe is een van de diepste meren van Amerika met een diepte van 500 meter. Venry kan nog even gebruik maken van de slee van iemand.

Na het sleeën rijden we door naar richting Lone Pine. Onderweg komen we nog langs twee prachtige locaties. We zijn toch blij dat we in de winterperiode zijn gegaan, want de besneeuwde bergen is prachtig om te zien. Op elke plaats wil ik het liefst even stoppen.

We stoppen ergens op een weg hoger op de berg. Het uitzicht is schitterend en helaas krijg je dat nooit mooi op de foto. Er ligt echt een flink pak sneeuw.


We nemen een afslag naar Lake Mammoth, want dat zagen we op een bord staan en we wilden even ergens stoppen. Geen idee of het iets is, maar we besluiten te gaan kijken. Met de auto zijn we over al zo.

Het is een meer dat omringt is door bergen. Het meer is momenteel bevroren, maar de dooi heeft al ingezet, dus eroverheen lopen gaat niet meer. Venry vindt het schitterend die sneeuw. Hij mag van een man nog de sneeuwschoenen proberen waarmee je kunt lopen in de sneeuw.

Lone Pine

Lone Pine is een klein plaatsje in de Owens Vallei Het stadje fungeert als een toegangspoort tot enkele van de meest spectaculaire natuurgebieden van Californië, waaronder de Eastern Sierra Nevada, Mount Whitney (de hoogste top in de aaneengesloten Verenigde Staten), en de Alabama Hills.

De Alabama Hills zijn bijzonder bekend vanwege hun unieke rotsformaties en de vele films en reclames die er zijn opgenomen, vooral westerns.

We blijven hier een nacht en rijden dan verder richting Las Vegas, hoewel het lijkt dat drie maanden lang is, vliegt het voorbij. Ook wij zullen keuzes moeten maken in wat we willen zien.

Death Valley

We komen in de buurt van Las Vegas maar eerst nog effe door Death Valley. Vanaf Lake Tahoe is het bijna een rechte weg naar Las Vegas, waarbij je om de Vallei heen kunt of er dwars doorheen. Wij gaan voor het laatste. We moeten eigenlijk al best veel natuurparken missen, omdat veel vanwege de winter gesloten is. We hadden graag Yosemitepark bezocht en Sequoiapark. In deze laatste staan hele hoge bomen met een enorme doorsnede. Die had ik graag gezien.

Ik had uitgestrekte vlaktes verwacht waar kilometers ver niets te zien is, wellicht is dat er ook. De route waar wij doorheen rijden heeft dat niet. Dat het in de zomer hier vreselijk warm moet zijn, dat geloven we graag. Het is nu al warm in de winter.

Het laatste dorpje is Stove Pipe Valley. Dit dorp is de ingang naar Death Valley. Het schijnt dat je hier een pas moet komen om de vallei in te gaan, maar we kopen er geen. We zijn op doorreis en toeristen. Altijd een goede reden. We wagen de gok, scheelt weer 35 dollar.

De tocht door de Vallei is niet zo lang, twee uur voordat we in Las Vegas zijn. Het is zeker de moeite waard, want het landschap is afwisselend.

Nevada en Area 51

We rijden Nevada in en zijn bijna in Las Vegas…..eerst komen we nog langs Area 51. Dit wisten we eigenlijk niet. Een leuke verrassing dus. Voor wie niet weet wat Area 51 is, Area 51 is een zeer geheime militaire basis van de Verenigde Staten, gelegen in de Nevada-woestijn, ongeveer 150 kilometer ten noorden van Las Vegas.

De primaire doelstellingen van Area 51 zijn niet volledig bekend, vanwege de hoge mate van geheimhouding die de Amerikaanse overheid erop nahoudt. De geheimzinnigheid rondom Area 51 heeft het tot een centraal onderdeel gemaakt van UFO-conspiratietheorieën en popcultuur, waarbij het vaak wordt afgebeeld als een plaats waar de Amerikaanse overheid buitenaards leven en hun technologieën verbergt.

En dan komt Las Vegas in zicht…