Voordat Venry geboren werd, maakten Miranda en ik graag voetreizen. Zo liepen we van Maastricht naar Santiago de Compostela, van Zuid-Spanje naar Noord-Spanje (Via de La Plata), het Pieterpad, de helft van het Olavspad in Noorwegen. Vanaf het moment dat Venry er is, proberen we het lopen erin te houden.

Vanaf het moment dat Venry geboren is, zijn we blijven wandelen, hetzij op een veel lager pitje. Meerdaagse tochten hebben we vorig jaar voor het eerst met hem gedaan. We hebben toen een stuk van het Havezatenpad in het noorden van Nederland gelopen. In zes dagen liepen we toen ongeveer 100 kilometer. Een kind kan veel verder lopen dan men vaak denkt of verwacht. Het is maar net wat je een kind aanleert. Venry liep in 2019, hij was toen bijna zes jaar, tijdens de Tweedaagse van Egmond, elke dag 20 kilometer. Dit is gerekend met de kilometers buiten de tocht zelf op die dagen.

Dit keer hebben we een stuk van het Kloosterpad in Brabant gelopen, 150 kilometer in 9 dagen. De afstanden hebben we wat vergroot, tussen de 15 en 22 kilometer per dag. Ook konden we nu de nieuwe tweede wandelkar testen en kijken hoe het les geven onderweg gaat. Binnenkort gaan we in Spanje of Portugal ook weer lopen met hem. Welk pad weten we nog niet.

Maasbommel naar Megen – 4 kilometer

Eerste dag zijn we van Maasbommel naar een tuincamping in Megen gelopen. Even opstarten. De echte tocht begint de volgende dag naar Grave. Venry heeft nu ook les via de Wereldschool, dus dat betekent een extra activiteit erbij tijdens het wandelen. Nu op zoek naar een nieuw ritme.

Megen naar Grave – 22 kilometer

Van Megen naar Grave was een zware dag, weer even verder dan gepland. Bijna drie kilometer verder. Venry had onderweg de pijp leeg, hij kon haast niet meer op de benen staan. Op de camping was dit echter snel voorbij, binnen een seconde was hij alweer aan het rennen en spelen.

Op de camping kregen we van een man een blikje bier en twee blikjes cola. Erg aardig. Onze wandelkarren trekken veel bekijks, zowel tijdens het lopen en op de camping. We hebben op de camping onze nieuwe bivaktenten, de Observers, getest. Dit zijn makkelijke tentjes voor een persoon en staan snel op. Meer voor wildbivakkeren, mocht een camping een keer te ver zijn.

Grave naar Cuijk – 16 kilometer

Op weg van Grave naar Cuijk. We passen Het Kloosterpad enigszins aan, omdat de afstanden anders erg groot worden voor Venry. Het officiële pad varieert van etappes van 18 tot 30 kilometer. Nu passen we de etappe dus een beetje aan en wordt het wat korter.

We vertrekken weer om 10:00 uur. Om 07:30 uur opstaan, ontbijten, schoolwerk en alles weer inpakken. Het is even zoeken naar een passend ritme met alles. De nieuwe tentjes, matrasjes en slaapzakken liggen prima. Zelf heel even een claustrofobisch gevoel in de tent midden in de nacht.

Het is een mooie route en onderweg ontmoet Miranda nog een oude studiegenoot van de voetreflexopleiding. Laten ze nou net een groot zwembad in de tuin hebben….

Ook nu weer komen we vrij laat aan op de camping. Venry heeft nog schoolwerk te doen.

Cuijk naar Oeffelt – 17 kilometer

Deze dag erg warm, weinig schaduw tijdens het lopen. Veel langs de Maas en de tocht lijkt gestaag te vorderen. Het komt vooral door de warmte. Onderweg drinken we veel. Ook dit keer weer om 10:00 uur vertrokken.

Het is even zoeken naar een nieuw ritme en we besluiten om morgen veel vroeger op te staan. We kunnen dan rustiger aan doen en minder last van de warmte. We hebben nu niet echt tijd om iets te bekijken, omdat de gemiddelde wandelsnelheid op 3 kilometer per uur ligt. Dit betekent met een etappe van 17 kilometer we toch gauw 6 uur onderweg zijn. Wanneer we om 08:00 gaan lopen, kunnen we rustiger doen onderweg.

We besluiten om de volgende dag naar St. Anthonis te lopen en daar twee nachten te blijven. De weersverwachting is dat de komende twee dagen de temperatuur oploopt boven de 30 graden. In St. Anthonis is een zwembad bij de camping.

Oeffelt naar St. Anthonis – 15 kilometer

St. Anthonis naar Gemert – 18 kilometer

Lekker met de grootste hitte op de camping in St. Anthonis gebleven. Even een beetje kunnen uitrusten en wennen aan de kilometers. Ook wij hebben al langere tijd niet meer meerdere dagen achter elkaar gewandeld.

Weer vroeg uit de veren. Om half zeven eruit, alles inladen en even ontbijten. Tijdens het ontbijt maken we samen met Venry steeds een gedeelte van het schoolwerk. Hij heeft vijf dagen per week les, waaronder tweemaal per week Begrijpend Lezen, elke dag taal/spelling, elke dag schrijven en rekenen. Verder moet hij van ons elke dag minimaal tien minuten hardop voorlezen.

Het weer is een stuk beter voor het wandelen, iets meer bewolking, wind en tien graden koeler.

Gemert naar Boekel – via de Vlindersafari – 13 kilometer

Weer lekker vroeg uit de veren, omdat we in Gemert de Vlindersafari willen bezoeken. De tocht naar Boekel is kort, slechts 13 kilometer. Te voet naar de Vlindersafari om daarna door te lopen naar Boekel.

Gemert is een heel mooi dorp met een mooie dorpskern. We lopen rond de middag naar Boekel. Een klein dorp net noordelijk van Gemert, waar we weer op een boerencamping verblijven.

Op naar Schaijk – 20 kilometer

Venry raakt steeds beter getraind en loopt op de crocks nu fluitend 20 kilometer. Vandaag lopen we naar een boscamping “Hartje Groen”, net onder Schaijk.

Het is een mooie route naar Schaijk. Veel door het bos en over zandpaden. We zijn weer op weg richting Maasbommel. Nog een nacht op de camping. Ook camping Hartje Groen is een erg leuke camping voor Venry en onszelf.

Laatste etappe naar Maasbommel – 20 kilometer

Vandaag de laatste etappe naar Maasbommel. Venry kan inmiddels met gemak 20 tot 25 kilometer lopen. Op de camping ontbijten we nog even, doen nog even de Taalles en gaan dan weer op pad. Wanneer we aankomen in Maasbommel hebben rond de 150 kilometer gewandeld.

Onderweg hebben we in elk geval weer veel leuke mensen ontmoet. Wandelen blijft toch een heerlijke activiteit die veel fysieke en mentale voldoening geeft en altijd leidt tot onverwachte ontmoetingen.