Ons plan is om verder door te trekken richting het zuiden van Spanje en dan langzaam af te buigen naar Portugal. Vanuit Torrieveja rijden we richting Lorca. Hier heeft Miranda een camperplaats gevonden in Puerto Lumbreras. De plaats wordt sinds maart gerund door mensen uit België en is dus ook nog vrij recent. Het is ongeveer twee uur rijden vanaf Torrevieja.

De planning is om twee nachten te blijven en dan verder richting Granada. Miranda zoekt steeds de plaatsen, gebieden of camperplaatsen uit. Mij maakt het niet zoveel uit, zolang er maar bergen in de omgeving zijn. Vlak landschap zonder bergen hoeft voor mij niet, dit is er al genoeg in Nederland. De camperplek zelf ligt wel in vlak gebied, de bergen liggen op slechts vier kilometer ervandaan. Makkelijk te lopen dus.

Er staan nog een stuk of vijf campers, waaronder Duitsers, Nederlanders en Belgen. Wij zijn een van de jongste op een jonger stel na die drie maanden onderweg zijn vanuit Duitsland via Portugal, Spanje en zo weer terug naar Duitsland. Wederom geen kinderen, wel veel opa’s en oma’s, dus voor Venry geen aandacht te kort.

Venry wilde graag een ontbijtje op de camping. “Even ook iets voor mijzelf doen”, zei hij. Waarom niet? Op de dag dat we gingen vertrekken, heeft hij op eigen kosten nog ontbeten met Rietje en Ad die ook op reis zijn met de camper.

Persoonlijke ruimte

Ondanks dat we nu inmiddels zeven maanden in de camper verblijven is het nóg steeds zoeken hoe we omgaan met de ruimte in de camper, maar vooral met onze persoonlijke ruimte. Ikzelf heb enorme behoefte om erop uit te gaan en te gaan wandelen, het liefste zover mogelijk. Miranda kwam er afgelopen week achter dat ze veel op de telefoon zit om iets te kijken of te luisteren. Ze kan moeilijk haar draai vinden. Uiteindelijk hebben we ook beide andere beweegredenen om in de camper te gaan wonen. De hoofdreden voor Miranda is om verlost te zijn van de hypotheek en een schuldenvrij leven te leiden.

Mijn hoofdreden is vooral het avontuur en ook om bevrijd te zijn van het juk van de hypotheek. Deze laatste komt bij mij wel op de tweede plaats, ik wilde sowieso altijd al een avontuurlijk leven. Ook de klimaatcrisis die we al zagen aankomen begin 2021 en die gekoppeld is aan de energiecrisis, wel of niet veroorzaakt door de oorlog in Oekraïne is een van de redenen. We leven in een onstabiele tijd met enorme maatschappelijke, culturele, ecologische, economische en technologische veranderingen die zoveel onzekerheid met zich meebrengen dat dit voor ons een logische stap was, ongeacht wat de uitkomst ook mag gaan zijn.

Dit is mijn persoonlijke beleving, visie en mening. Iedereen mag verder zelf bepalen hoe hij of zij in de hele toestand staat waarin wij momenteel in de wereld leven.

Miranda besloot voor haarzelf om de telefoon ook meer naast zich neer te leggen en er lekker zelf, alléén op uit te gaan. Het is enorm belangrijk om op zo’n kleine ruimte waarvan je alles van elkaar meekrijgt, lachen, huilen, boos zijn, drammen, zeuren, mopperen, etc, je echt uit die energie moet waarin wij ons drie bevinden. Je gaat op een gegeven moment allemaal hetzelfde gedrag vertonen en wordt het een vicieuze cirkel. In je hoofd ben je niet meer in staat om een eigen gedachte te hebben en in je lijf overheerst frustratie omdat we steeds in elkaars energetische ruimte zitten.

Om dus weer ruimte te krijgen in je hoofd, eigen gedachtes en weer bij je eigen gevoel te komen: lekker alleen op pad! Miranda wil graag op de fiets erop uit, ik te voet en Venry pakt zijn ruimte sowieso wel. Nu heeft Miranda een mooie vouwfiets, lekker licht en neemt weinig ruimte in en kan ze ook alleen op pad. In alle rust een dorpje bekijken, een terrasje pakken of naar de winkel. Geen gezeur, geen gemauw en geen gemopper van Venry of mij!

Sinterklaas

Ook in Spanje worden de Nederlandse kinderen niet vergeten, althans Venry in elk geval niet. Hij zet elke avond zijn schoen en als hij geluk heeft is de tekening de volgende ochtend verruild voor een kado. Dit keer is het een quartzhorloge. Venry is op de Wereldschool volop bezig met klok kijken, zowel digitaal als analoog. De Sint dacht dat het een mooie ondersteuning zou zijn voor de lessen. Nou, die lessen kunnen wel aan de kant, want hij kan nu het horloge volledig aflezen van 00:00 tot 23:59 uur. Hele uren, halve uren, kwartieren en de minuten. Knap hoor, Venry!

Onderwijs

Venry is met sprongen vooruitgegaan. Een-op-een-les werkt enorm goed. Wanneer we nu merken dat hij met een onderdeel van een les moeite heeft kunnen we hier meteen op inspringen. We doen dan extra oefeningen, zoeken op Youtube naar meer of andere uitleg. Vanaf Einstein Junior of andere sites, drukken we pagina’s af met aanvullende lessen. Dit gaat erg goed. Wanneer we doorgaan in dit tempo is Venry in maart klaar met Nederlands en een maand later met rekenen. Elke dag lezen we samen een half uur. Alle fysieke boeken zijn al uit, maar waar zouden we zijn zonder alle mooie en goede kanten van de digitale technologie? Een abonnement op Storytel waarop vele kinderboeken staan die je kunt lezen en luisteren. Hij heeft nog steeds zeven dagen per week les, dat wel.

Tussen Kerst en Nieuwjaar hebben we twee weken vakantie.

Met de camper eropuit

Wat we tot nu toe eigenlijk nog niet gedaan hebben is eropuit met camper, dus zonder de aanhanger. Aangezien we geen auto hebben en dus ook graag dingen wat verder van onze camperplaats willen bekijken, besluiten we dit te doen. In de buurt op zo’n dertig kilometer van de Puerto Lumbreras ligt er een stuwmeer.

De weg ernaartoe is niet om naar huis te schrijven, we kunnen er praktisch geen auto ontmoeten en ook vinden we het niet prettig de camper onbeheerd achter te laten. Voorheen vonden we dat niet erg. Nu het ons huis is en we er in wonen, voelen we het nu toch anders. We brengen dus eigenlijk een kort bezoek aan het meer en vertrekken weer naar de camperplaats.

Plannen

Inmiddels zijn we ook nog plannen aan het maken, waar we naartoe zullen gaan als volgende bestemming. Verder richting het zuiden en Portugal wordt het alleen maar kouder en natter. We zijn verwend geraakt door het lekkere weer, de zon, de warmte, de droogte. Wat gaan we doen? Miranda vindt een leuke camperplek, waar ook meer kinderen zijn en weer een stuk terug richting Torrevieja. Hier kunnen we vanaf maandag terecht. Het is nu donderdag. We besluiten te blijven tot maandag en dan naar Dolores te rijden. Dit ligt tussen Aspe en Torrevieja in.

Daphne en Patrick van de camperplaats vernemen via Miranda dat wij richting Dolores gaan en zeggen dat we nog wel op hun huis mogen passen als we willen van 1 december tot 9 december. We kunnen dan gebruik maken van hun auto. Daar hebben we wel oor naar.

Op de camperplaats in Puerto Lumbreras hebben we het ook goed naar ons zin, hoewel het er af en toe wel ontzettend kan waaien, Een avond zelfs tot windkracht 10!!

We blijven dus tot maandag, gaan dan drie dagen naar Dolores en aansluitend weer terug naar Aspe. De campingeigenaren in Puerto Lumbreras organiseren ook regelmatig wat. Een barbecue, waffels bakken, een soepje maken of met elkaar eigengemaakte kippenragout eten. We hebben met iedereen contact. Een avond kijk ik zelfs mee de voetbalwedstrijd tussen België en Spanje. Meer voor de gezelligheid hoor, want voetbal interesseert me geen bal!

Wandelen

Ik ga veel wandelen in de omgeving. Het is eigenlijk een combinatie van wandelen en hardlopen. In een zo’n snel mogelijke tijd een bepaalde afstand afleggen en dat hoeft niet de hele weg rennend. Rugzakje op, water mee, appeltje, GPS erbij en gaan. Heerlijk!!

Op naar Dolores….