Los Angeles

Ergens in 2017 nadat we met vrienden uit Engeland een camper gehuurd hadden in Nederland, ontstond het idee om een camperreis door Amerika te maken met zijn drietjes. Venry zou dan vier jaar oud zijn. Het idee was om dan zestig dagen van de Westkust naar de Oostkust te rijden of vice versa. Eigenlijk trok de Verenigde Staten ons helemaal niet. Dit had vooral te maken met de superieure houding die politiek Amerika inneemt tegenover de rest van de wereld. Ook bleek de reis enorm duur te zijn en zou Venry er later niets meer van weten.

Nu, in 2024, zijn we alsnog in de USA en is onze reis begonnen in Los Angeles en is Venry negen jaar en de kans veel groter dat hij het later nog herinnert. We blijven vijfentachtig dagen hier. We zullen dan vanuit LA rijden naar San Francisco, Sacramento en door naar Las Vegas. Vanuit Las Vegas willen we een bezoek brengen aan de Grand Canyon en dan door het zuiden rijden richting Miami, van waaruit we weer terug vliegen naar Spanje.

De Verenigde Staten is eigenlijk nooit een eerste keuze geweest, sterker nog het stond onder aan het lijstje van landen die we wilden bezoeken. Venry had een ergens wat gezien over de Grand Canyon en wilde hier graag naartoe. De bucketlist van Venry dan maar een beetje afwerken, dat is voor ons ook leuk.

Dit keer hebben we voor die hele periode een minivan gehuurd. Hiervan kun je alle banken volledig inklappen en er op deze manier ook nog inslapen. Het is een lekkere ruime auto voor zeven personen. Helaas hadden we meteen de eerste avond pech en reden we in een parkeergarage achteruit tegen een stalen constructie en was de auto beschadigd. De volgende dag terug naar de autoverhuur en een uur later hadden we weer een nieuwe auto.

Jetlag

De vliegtocht duurde dertien uur. We vlogen om half twee in de middag weg in Barcelona en arriveerden in Los Angeles om half vijf in de middag. Dat blijft altijd wat lastig te bevatten hoe dat nu precies werkt. We vliegen met de tijd mee en ondertussen tikt de tijd ook gewoon door. Het is dus vanaf zeven uur in de ochtend toen we vertrokken uit Barcelona totdat we landen in de VS niet meer donker geweest. Het is hier negen uur vroeger dan in Nederland. Inmiddels was de klok bijna vierentwintig keer rondgegaan en was ik blij als we naar bed konden. We moesten nog even de auto ophalen bij Alamo (verhuurbedrijf) en dan konden we richting ons hostel rijden. Om acht uur waren we bij de hostel, nog even de auto achteruit tegen een stalen constructie geparkeerd en konden we eindelijk naar bed. Ons hostel ligt in West-Hollywood, vlakbij de Walk of Fame.

Het grote voordeel van arriveren in de avond is dat je gewoon naar bed kunt en meteen een hele nacht slaapt, kortom geen last van een jetlag.

Het eerste hostel is naar onze zin. Veel jonge mensen, we kunnen gebruik maken van de keuken en een gezamelijke ruimte waar je makkelijk mensen ontmoet. Venry heeft ook voldoende aanspraak. We kunnen tafeltennissen en poolen. Na vijf dagen tafeltennis kan Venry al redelijk het spelletje spelen.

Het weer in Los Angeles en de kustlijn van Californië belooft weinig goeds de komende dagen en er komt vooral veel regen. Op de dagen dat het droog is dus profiteren van buitenactiviteiten en andere dagen op zoek naar musea. Volgens de berichtgeving wordt het weer bijna apocalyptisch. Eerst maar eens zien….de media zowel in Amerika als Europa mag graag de dingen flink aandikken. Angst verkoopt!

The Hollywoodsign

De eerste uitstap die we maken is naar het wereldberoemde Hollywoodsign dat iedereen kent. Dit ligt net buiten LA en blijkt nog een behoorlijke wandeltocht er naartoe te zijn. Helaas slecht voorbereid omdat we dachten er wel even snel naar toe te lopen. Geen drinken bij en niets te eten. Gelukkig is het niet erg heet.

Het uitzicht is fenomenaal en meteen zien we de enorme oppervlakte van Los Angeles die zich van de voet van de bergen uitstrekt tot aan de kust. Los Angeles is net zo groot als de provincie Utrecht en telt ongeveer veertien miljoen inwoners, waarvan vier miljoen in de stad zelf.

Het rijden met de auto is even wennen. Het is erg druk en sommige dingen zoals kruispunten en stoplichten en zebrapaden gaan toch net anders dan wij gewend zijn. Het dus goed oppassen.

Santa Monica Pier

Het weer is ook de tweede dag nog mooi, het is nu zaterdag, dus we besluiten de beroemde Santa Monica Pier te bezoeken. We laten de auto in de parkeergarage en doen nu alles met het public transport. Hier rijden zoveel bussen en metro’s dat je amper hoeft te wachten. En Google-maps is een uitstekende reisleider en verteld ons perfect welke bus, hoe laat, waar over te stappen, hoeveel haltes etc.

De Santa Monica Pier is natuurlijk helemaal wat je ervan verwacht en zoals je ziet in films of tegenwoordig in computergames. Venry herkent het vooral van games. We gaan echter nergens in. Een ritje in de rollercoaster kost vijftien dollar wat vergelijkbaar is met vijftien euro. Ook Venry begrijpt dat dit wel erg duur is, zeker als ik zeg dat we met de stopwatch even de tijd kunnen bijhouden hoelang een ritje duurt. Nee, dat hoeft niet, hij gelooft het zo ook wel.

We kijken nu uit over de Great Ocean in plaats van de Atlantic Ocean. Net buiten de pier komen we in contact met Carla. Venry vroeg aan haar of hij de hond mocht aaien en zo kwamen we met haar aan de praat.

Ze heeft een klein hondje die Hercules heet en ze heeft twee uur gereisd om met het hondje langs het strand te wandelen. Hier is het heel normaal om zover te reizen tussen plaatsen en is twee uur niets bijzonders. Ze neemt ons mee en helpt ons aan een Tapcard zodat we gemakkelijk met het openbaar vervoer kunnen reizen. Wanneer je vijf dollar hebt besteedt op de Tapcard kun je de rest van de dag vrij reizen. We brengen met Carla nog een bezoek aan een groot winkelcentrum en The Grove. The Grove is van oorsprong een boerenmarkt. Nu bestaat het uit allerlei eettentjes en andere winkels.

De Museum of Science

Doordat het regent en er verschillende waarschuwingen worden afgegeven over mogelijke overstromingen door de regen tussen LA en San Francisco besluiten we nog bij te boeken in Los Angeles. Is geen straf want het is een leuke hostel. Vandaag regent het wederom en gaan we eerst op zoek naar een umbrella. Die zijn overigens lastig te vinden, omdat het hier weinig regent normaalgesproken.

We hoppen in de bus en de metro en een uur later staan we bij het museum. Het is gratis, dus ik verwacht er weinig van.

Het is een flink museum en er is van alles te zien. Vliegtuigen, ruimtevaart, het menselijk lichaam, diertjes, etc. Het is mooier dan het wetenschapsmuseum in Valencia in Spanje, waar we vijftig euro per persoon kwijt waren.

Het mooiste van alles was toch Tess. Een grote pop die het menselijke lichaam voorstelde en die door middel van een tekenfilm uitleg gaf over het homeostase (balans) in het lichaam. Hoe werken de ademhaling, temperatuur, zenuwstelsel, hart en bloedvaten samen als een team om het lichaam in balans te houden.

Het was een hele leuke leerzame middag die erg de moeite waarde was.

De dag was alweer snel ten einde, dus weer terug naar naar het hostel. Nog even boodschapjes doen, lekker koken en weer op tijd naar bed. We zijn ’s avonds toch steeds moe. Lichtelijk door het tijdverschil en ons lichaam normaal in een ander tijdvak leeft.

En zo komt naar vijf dagen er een eind aan Los Angeles en gaan we richting San Francisco. De zon schijnt en kunnen we naar onze eerste stop rijden in Santa Cruz. Dit is een ritje van ongeveer 600 kilometer. Op naar San Francisco….