Ramon
Route 66 en Grand Canyon
Dit is waarom we besloten om deze reis te doen, het bezoeken van de Grand Canyon. Venry wilde dit graag naar het zien van een film waarbij een jongen in een kloof valt in de Grand Canyon en klem komt te zitten met zijn arm. Wie de film graag wil zien, de titel is “127 hours”. Het hele reizend bestaan dat we nu hebben is begonnen in 2017. Miranda en ik hadden toen het idee om met Venry een reis van twee maanden door de USA te maken. We wilden een camper kopen en van West naar Oost trekken in 2019. Uiteindelijk besloten om dit niet te doen, omdat het veel geld was en Venry er zich weinig tot niets van zou herinneren. Zo besloten we om zelf een camper te kopen, waar we tot op heden nog plezier van hebben.
Met de filmpjes kan het soms even duren voordat ze zijn geladen!
Uiteindelijk maken we de reis alsnog en geen twee maanden, maar drie maanden en is Venry 9 jaar waardoor hij zich er waarschijnlijk later meer van zal herinneren. Las Vegas was erg leuk en nu gaan we richting Hooverdam, Route 66 en de Grand Canyon.
Eerst brengen we nog een bezoek aan een echtpaar die in de buurt wonen van Hooverdam. De man is Nederlands en woont praktisch zijn hele leven in de USA en is getrouwd met een Amerikaanse vrouw. De man komt van oorsprong uit Maas en Waal en is de broer van een moeder van vrienden van ons. Ze wisten helemaal niet dat wij aan de deur zouden staan, ze kenden ons ook helemaal niet. We kwamen alleen de groeten brengen van hun familie uit Maas en Waal.
Hooverdam
Na het bezoek vertrekken we richting Hooverdam. Dit is een bouwwerk dat in 1936 ergens in gebruik is genomen en wat in 5 jaar tijd is gebouwd, voor die tijd natuurlijk een enorme prestatie. Hier in de USA wordt het vergeleken met de bouw van de piramides in Egypte. Dat lijkt me wat overdreven, want de wetenschap weet nog altijd niet precies hoe de Egyptenaren destijds de piramides nu precies hebben gebouwd. Dus iets te veel eer, ondanks dat de dam een indrukwekkend object is.
De dam verzorgt de stroomvoorziening voor onder ander Las Vegas en Los Angeles en omliggende plaatsen. De dam wordt dan ook sinds de aanslagen van 11 september 2001 streng bewaakt om een aanslag te voorkomen. Er staan vanaf het moment dat je het terrein oprijdt en totdat je in de dam zelf bent, overal beveiliging. Wanneer er iets gebeurd met de dam, zit heel Las Vegas en omstreken zonder stroom. Er staan 17 turbines die voor de stroomvoorziening zorgen. Het was erg interessant om te zien.
Paar leuke auto’s
Op naar de Grand Canyon
We rijden naar Williams. Dit is een plaats op Route 66, we komen tot de ontdekking dat Route 66 tegenwoordig ook de Highway 40. Het is nu rustig op deze route, omdat we in de winter zitten. Het echte toerisme komt dadelijk in het voorjaar weer opgang rond mei/juni. Het zal dan een stuk drukker zijn. De tijd verschuift ook. Naarmate we verder richting het oosten rijden, dus richting Europa wordt het steeds een uur later. Was het in Californië nog 9 uur tijdverschil met Nederland, is het hier 8 uur verschil.
We slapen in dit keer in een Amerikaanse caravan. De campers en caravans hier zijn veel groter dan wat wij gewend zijn, want al de voertuigen kunnen naar de zijkant uitschuiven en dat geeft veel meer ruimte. Hier zullen we drie nachten blijven, omdat we wel twee dagen nodig hebben om de Grand Canyon te bezoeken. Vanaf hier is het een uur rijden naar de Canyon.
De foto’s en filmpjes die ik hier plaats van de Grand Canyon kunnen in geen enkel opzicht de immense uitgestrektheid niet weergeven. Zelfs wanneer je aan de rand van de Canyon staat kun je het niet ineens bevatten.
De vorming van de Grand Canyon is het resultaat van miljoenen jaren van geologische activiteit en erosie, voornamelijk door de kracht van de Colorado-rivier, samen met andere erosieve krachten zoals regenval, wind, en temperatuurverschillen. De canyon is ongeveer 446 kilometer lang, tot 29 kilometer breed en meer dan 1,6 kilometer diep op sommige plaatsen.
Voordat we het park binnenrijden moeten eerst nog een parkkaart halen bij het visitor center. Voor alle parken heb een toegangskaart nodig die zeven dagen geldig is. We stoppen ook nog even bij een chocoladefabriek waar we een marshmallow omhuld met chocolade en M&M’s kopen. We krijgen hem niet ineen keer op, is vrij machtig.
De mensen die we tot nu toe ontmoet hebben vinden we erg vriendelijk en behulpzaam. Ook in het verkeer is iedereen vrij ontspannen. Op splitsingen waar iedereen moet stoppen, wacht iedereen netjes op elkaar. Geen taferelen zoals in Nederland dat iedereen die erachter staat ook nog even doorrijdt en degene die dan aankomen rijden ook nog even doorduwen. Het is wel echt een consumptieland, overal vind je eetgelegenheden en grote supermarkten.
Over de Grand Canyon zelf kan ik weinig vertellen, behalve dat je het met eigen ogen gezien zou moeten hebben. De foto’s hier zijn maar een schimp van de echte Canyon.
De schoonheid van dit gigantische natuurpark krijg ik niet gevangen op camera, dus ik hoop dat je er een beetje van hebt kunnen meegenieten. Wij hebben er in elk geval van genoten.
We laten de fantastische Grand Canyon weer achter ons en gaan verder Route 66 op…..
