Ramon17 September dan eindelijk vertrokken….
Het weer slaat om in Nederland en de camping in Maasbommel wordt langzaam rustiger. School is weer begonnen, mijn laatste kleine vaarklus afgerond, kortom vertrekken.
We hebben nog ‘afscheid’ genomen van onze familie en van onze camping gastheer- en vrouw en de hond Shiva.
In ons reisverslag vind je een combinatie van tekst, foto’s en video’s. Echte vloggers zijn we (nog) niet, wellicht komt dat nog. Zelf houd ik van schrijven, Venry spreekt de vlogs in. Onze website bekijken en lezen, kun je dus zien als een stukje onthaasten. Ook heb je de mogelijkheid om onder aan de pagina een bericht achter te laten, wanneer je dat leuk vindt. Wij lezen alle reacties, echter reageren niet op alles.
Terwijl we dit schrijven bevinden we ons inmiddels ergens in noord-oost Frankrijk ter hoogte van Strasbourg. We zakken langzaam af richting Zuid-Frankrijk. We hebben geen haast, niets moet, alles kan en volledig in eigen tempo.
Herten
De eerste stop was in Herten in Limburg. Hier bezochten we een buurvrouw die bij ons in de straat heeft gewoond. Dit was een leuk en gezellig weerzien naar drie jaar, helaas zonder onze lieve oude buurman.
Na een overnachting in Herten zijn we doorgereden naar onze eerste buitenlandse bestemming, alhoewel er niet echt een bestemming is. We gaan waar ons hart ons brengt. Dit keer wordt de volgende stop in Luxemburg.
Geocaching
In Luxemburg gaan we naar de plaats Heiderscheid naar de camping Fuussekaul. Hier gaan we ook voor het eerst kennismaken met Geocaching. Je zou dit kunnen beschrijven als spoorzoeken of schatzoeken.
Met Venry kan nu op een speelse avontuurlijke manier kennisgemaakt worden met wandelen door de bergen en zo de afstanden vergroot worden. Inmiddels loopt hij rond de 20 kilometer zonder moeite.
De hele rondwandeling inclusief het zoeken van de ‘schat’ heeft een uur of 5 geduurd en hebben we een kilometer of 16 gewandeld. Venry heeft een nieuwe fascinatie en dat zijn verlaten huizen. Dit kijkt hij nu op YouTube en ziet nu overal in de dorpen verlaten panden.
Na 2,5 uur lopen vonden we het schatje tussen een boomwortel.
Nu nog terug naar de camping. Dit was nog even zoeken, omdat de GPS niet helemaal de goede wegen voor ons uitzocht en we dus toch nog een stuk hebben omgelopen. Extra training zullen we maar zeggen. Venry vond het in elk geval geweldig.
Luxemburg vonden we te koud en te nat aan het worden, dus zijn we een stukje zuidelijker gereden naar Le Val d’Ayol.
Dit in de volgende blog.
Mooi om te zien allemaal en keimooie omgeving! Maarre, jullie laten Venry mooi de hoge boomhutten inklimmen 😂 Fijn dat hij het wandelen van lange afstanden nu ook leuk vind, in de filmpjes tijdens het Kloosterpad zei hij nog wat anders 😉 Veel succes met jullie verdere reis!