Bliksembezoek Taghia en door naar Cathedral

Taghia

Het is een druk schema met onze vriendinnen. Ze zouden goede reisleidsters zijn als het gaat om organisatie, actie en de locaties die we bezoeken. We gaan nu meteen door naar Taghia.

We vertrekken vroeg vanuit Amlil. We nemen afscheid van onze Amazirvrienden en nemen de bus naar Demnate. Dit keer komt de bus onderweg echt vol te zitten en klimmen er ook mensen op het dak. In deze berg wegen waar vaak maar twee keer per dag een bus komt, worden er zoveel mogelijk mensen meegenomen. Het grootste deel van de mensen heeft hier buiten een ezel geen eigen vervoer net zoals bij ons. Ze zijn echt afhankelijk van het openbaar vervoer. Hier gebeurd alles met taxi en bus.

Vanaf uit Tamlil is het ongeveer drie uur naar Demnate en dan nog een uur of twee naar Taghia. In Taghia kunnen we niet komen met de auto en zullen we nog een kilometer of acht moeten lopen. Onze vriendinnen maken er een echt avontuur van. Vanuit Demnate nemen we een taxi naar Taghia.

We besluiten om de eerste nacht in een dorp acht kilometer voor Taghia te blijven. Iedereen is moe en niet in staat om nog acht kilometer te lopen voordat het donker is. We blijven dus een nachtje in een ander gasthuis slapen. Morgen zullen we met frisse moed de rest doen. Het is hier al een stuk kouder in de nacht. Om acht uur zullen we in de ochtend vertrekken.

Tijd om te gaan. Het is acht uur en zeker twee uur lopen als het niet langer is. Rugzakken op. Ontbijten doen we later. We hebben maar een dag in Taghia, morgen gaan we om half vier in de ochtend weer terug naar de bus. Ook nu valt het lopen niet mee, ondanks een nachtrust. Zelf heb ik veel last van mijn linkervoet. De kleine teentjes tintelen steeds en dat is vrij vervelend. Ik weet niet of het nu komt doordat mijn wandelschoenen misschien wat aan de kleine kant zijn, de zware rugzak of de combinatie hiervan. Venry heeft het momenteel ook even zwaar.

Na drie uur lopen komen we bij het begin van Taghia. Het is toch nog een flink stuk naar de overnachtingsplaats. Het dal waarin we terecht komen is schitterend. Waar water is, is het groen.

Het is echt schitterend en ondanks alle ongemakken is dit toch het meest avontuurlijke wat we ondernemen met onze vriendinnen. Uiteindelijk komen we in een dorp aan en is het nog een stukje naar onze ‘camping’. Als het paradijs bestond kwam dit aardig in de buurt.

De mensen die hier wonen zijn heel vernuftig en hebben een mooi systeem gemaakt om het hele dorp van water te voorzien. Ze hebben trechters in de watervallen gehangen die hier stromen en hier waterleidingen aan verbonden. Op deze manier stroomt er onbeperkt water door het dorp en hebben de mensen overal vers bergwater.

Het was een leuke dag hier. Vannacht gaan we om half vier uit bed, alles inpakken en dan op weg naar de bus. Wafa gaat kijken of we in de ochtend een ezel kunnen vinden om onze bagage te dragen. Het lopen gaat dan een stuk sneller.

Het is even pittig om zo vroeg uit bed te komen, maar we hebben geen keus. De bus gaat om half acht en veel meer bussen komen er niet, dus actie! Ook het lopen door deze bergdorpjes in het donker valt niet mee en nog een iemand zien te vinden met een ezel om half vijf in de ochtend.

Wafa kan goed organiseren en binnen een kwartier heeft ze een persoon met twee ezels gevonden. Ik vind het bijna sneu dat de ezels onze zware rugzakken moeten dragen. Onze drie rugzakken wegen toch algauw veertig kilo. Voor zo’n ezel is dat waarschijnlijk niets bijzonders.

We halen de bus op tijd en gaan op pad richting Cathedral….