De tijd vliegt voorbij. Het is vandaag donderdag 28 juli exact drie maanden geleden dat we ons huis verlieten.
We verblijven nog steeds in Maas en Waal en gaat het ‘gewone’ leven nog door. Miranda masseren en een paar poetsadressen, de school van Venry is gestopt en ikzelf ben nog aan het varen en in de zorg aan het werk.

Het afscheid van de Terebint hebben we inmiddels achter de rug. Voor mij was dit een nieuw gevoel, vooral omdat ik zelf gewoon mijn hele jeugd op de basisschool heb gezeten. Ik vond het mooi en tegelijkertijd voelde ik ook licht verdriet om Venry. Dat hij afscheid van zijn vriendjes moest nemen. Het is voor ons ook een grote verantwoording dat Venry de juiste leerstof krijgt en dit ook daadwerkelijk leert. Het lespakket loopt via de Wereldschool. Op deze manier kan hij altijd weer in een groep instromen waarin hij thuis hoort.


Rosie de Poes
Gelukkig vonden we via een vriendin een goed tehuis voor ons poesje Rosie. De zus van Miranda had eerlijk aangegeven dat zij het niets vond een poes in huis. Dat kan, niet iedereen vindt huisdieren fijn. Rosie heeft nog een week of drie mee in de camper gewoond, voor haar was dit niet fijn en voor ons ook niet. Ze kon niet normaal naar buiten, zat alleen maar voor in de cabine.


Rosie woont nu in Wilness. Ze heeft het hier goed naar de zin, hoewel het mooist was geweest bij ons.
Leuke dingen doen
Het camperleven bevalt tot nu toe echt prima en doen we met Venry veel leuke dingen.











Verder genieten we van de andere omgevingen waarin we verblijven.

